I'm Die

Me  aaaaa     die away

Only for YOU

خوب میدونی چرا !  درسته ؟

 hamin
 doosti
 doos dashtan
 baham boodam
 n*

خوب به این عکسها نگاه کن.

وقتی میری جلو آینه خوب به لبات نگاه کن!

وقتی میری پارک شکوفه خوب به میز شطرنج نگاه کن!

و به درخت بید!  و به ساختمان نیمه تمام!

به پارک پرواز!

مشکل تو این بود که خوب اطراف خودتو ندیدی.

پس خوب به اطرافت نگاه کن!!

حالا به سنگ قبر من نگاه کن!

از زیر این همه خاک . صدای گریه های من

خوب گوش بده!

هیچ وفت گوش ندادی! ولی حالا گوش کن!

به صدای پای. من هر دقیقه دورتر!

میدونم چه حسی داری.

خوب میدونم.

حالا من یه راه جدید رو انتخاب کردم.

که پایانش به تباهی میرسه !

مکانی در نیستی!

ضيافت هاي عاشق را خوشا بخشش . خوشا ايثار

خوشا پيدا شدن در عشق . براي گم شدن دريا

چه دريايي ميان ماست . خوشا ديدار ما در خواب

چه اميدي به اين ساحل . خوشا فرياد زير آب

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن . خوشا از عاشقي مردن

و  این سرنوشت عشق است

من آروم آروم از یاد میرم.

و محو میشوم.

عصر ما عصر فریبه                                  عصر اسمهای غریبه

عصر پژمردن گلدون                                   چترای سیاه تو بارون

شهر ما سرش شلوغه                                  وعده هاش همه دروغه

آسموناش پر دوده                                          قلب عاشقاش کبوده

کاش تو قحطی شقایق                                   بشینیم توی یه قایق

بزنیم دل رو به دریا                                     منو تو تنهای تنها

خونه هامون پر نرده                                    پشت هر پنجره پرده

قفسا پر پرنده                                                  لبهای بدون خنده

چشما خونه سؤاله                                        مهربون شدن محاله

نه برای عشق میلی                                      نه کسی به فکر لیلی

کاش تو قحطی شقایق                                  بشینیم توی یه قایق

بزنیم دلو به دریا                                            منو تو تنهای تنها

اونقده میریم که ساحل                                  از منو تو بشه غافل

قایقو با هم میرونیم                                        اونجا تا ابد می مونیم

جایی که نه آسمونش                                    نه صدای مردمونش

نه غمش نه جنب و جوشش                      نه گلای گل فروشش

مثل اینجا آهنی نیست                                مثل اینجا آهنی نیست

پس ببین یادت بمونه                                   کسی هم اینو ندونه

زنده بودیم اگه فردا                                     وعده ما لب دریا

یا مقلب القلوب و البصار

       يا مدبر الليل و نهار

               یا محول الحول و الاحوال

                دیدم کسی در میزند

                          در را گشودم روی او

                                     دیدم غم است در میزند

   ای دوستان بی وفا

             از غم بیاموزید وفا.....

                       غم با همه بیگانگی

                                   هر شب به من سر میزند

کبوتر شد ورفت

روي قبرم بنويسيد کبوتر شدورفت     زير باران غزلي خواند دلش تر شدو رفت

چه تفاوت که چه غم خورده غم دل ياسم؟     آنقدر غرق جنون بود که پرپر شد ورفت 

روز ميلادهمان روز که عاشق شده بود     مرگ با لحظه ي ديدار برابر شدورفت 

 او کسي بود که از غرق شدن مي ترسيد     عاقبت روي تن ابر شناور شد و رفت

 هر غروب ازدل خورشيد گذر خواهد کرد     آدمي ساده که يک روز کبوتر شد ورفت

آدمک آخر دنياست بخند!!

آدمک آخر دنياست بخند      آدمک مرگ همين جاست بخند

 آن خدايي که بزرگش خواندي      به خدا مثل تو تنهاست بخند

 دست خطي که تو را عاشق کرد      شوخي کاغذي ماست بخند

 فکر کن درد تو ارزشمندتر است       فکرکن گريه چه زيباست بخند

 صبح امروز به شب نيست که نيست      تازه انگار فرداست بخند

 راستي آنچه که يادت دادم      پرپر زدن نيست بلکه که درجاست بخند

 آدمک نغمه ي آغاز خزان      به خدا آخر دنياست بخند

          وقت وداع   

چه زود رسيد وقت وداع     سپردمت دست خدا

        حالا يه آرزو شده     موندن کنارت بي وفا 

             پشت سرت نگاه نکن     نذار که خورد شم تو چشات 

         ديدني نيست شکستنم     فداي اون ناز نگات      

     بعدتو من تموم مي شم     مثل يه شمع تودست باد 

         قربون خدا برم     آخه تورو به من بداد

بنفشه 

ای که می گفتی عشق ر هجر در مان می کند 

کاش می گفتی که هجران را چه درمان می کند

closefire
              

تا بال و پر عمر به رنگ هوس است

شام مهتاب

تو اون شام مهتاب  کنارم نشستی        عجب شاخ گل وار  به پایم شکستی

  قلم زد نگاهت  به نقش آفرینی         که صورت گری را  نبود این چنینی

پریزاد عشقو  مهاسا کشیدی        خدا را به شور  تماشا کشیدی

   تو دونسته بودی  چه خوش باورم من        شکفتی و گفتی  از عشق پرپرم من 

تا گفتم کی هستی  تو گفتی یه بیتاب        تا گفتم دلت کو  تو گفتی که دریا      

قسم خوردی بر ما  که عاشق ترینی        تو یک جمع عاشق   تو صادق ترینی

همون لحظه ابری  رخ ماهو آشفت        به خود گفتم ای وای  مبادا دروغ گفت

گذشت روزگاری  از اون لحظه ناب        که معراج دل بود  به درگاه مهتاب    

در اون درگه عشق  چه محتاج نشستم       تو هر شام مهتاب  به یادت شکستم      

تو از این شکستم  خبردار یا نه        هنوز شور عشق  به سر داری یا نه

تو دونسته بودی  چه خوش باورم من        شکفتی و گفتی  از عشق پرپرم من 

تا گفتم کی هستی  تو گفتی یه بیتاب        تا گفتم دلت کو  تو گفتی که دریا        

قسم خوردی بر ما  که عاشق ترینی        تو یک جمع عاشق  تو صادق ترینی    

همون لحظه ابری  رخ ماه آشفت        به خود گفتم ای وای  مبادا دروغ گفت

هنوزم تو شبهات  اگه ماه داری        من اون ماه دادم به تو یادگاری      

هنوزم تو شبهات  اگه ماه داری        من اون ماه دادم به تو یادگاری     

       من اون ماه دادم به تو یادگاری         

من اون ماه دادم  . . . . . .  به تو یادگاری !!

شقايق

دلم مثل دلت خونه شقايق     چشام درياي بارونه شقايق

مثل مردن ميمونه دل بريدن      اما بستن آسونه شقايق

شقايق درد من يکي دوتا نيست      آخه درد من از بيگانه ها نيست

کسي خشکيده خون من رو دستاش      که حتي يک نفس از من جدا نيست

 

شقايق واي شقايق گل هميشه عاشق 


شقايق اينجا من خيلي غريبم      آخه اينجا کسي عاشق نميشه

اسير قفل سنگين سکوته      لبي که قصه گو بوده هميشه

 

شقايق آخرين عاشق تو بودي      تو مردي و پس از تو عاشقي مرد

تو رو آخر سراب و عشق و حسرت      ته گلخونه هاي بي کسي برد

شقايق واي شقايق گل هميشه عاشق 

 

دويديم و دويديم و دويديم      به شبهاي پر از قصه رسيديم

گره زد سرنوشتامونو تقدير      ولي ما عاقبت از هم بريديم

شقايق جاي تو دشت خدا بود

نه تو گلدون نه توي قصه ها بود

حالا از تو فقط اين مونده باقي

که سالار تموم عاشقايي 
 

 فرياد زيرآب

ضيافت هاي عاشق را خوشا بخشش . خوشا ايثار

خوشا پيدا شدن در عشق . براي گم شدن دريا

چه دريايي ميان ماست . خوشا ديدار ما در خواب

چه اميدي به اين ساحل . خوشا فرياد زير اب

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن . خوشا از عاشقي مردن

اگر خوابم .اگر بيدار . اگر مستم . اگر هشيار

مرا ياراي بودن نيست . تو ياري کن . مرا اي يار

تو اي خاتون خواب من . من تن خسته را در ياب

مرا هم خانه کن تا صبح . نوازش کن مرا تا خواب

هميشه خواب تو ديدن . دليل بودن من بود

چراغ راه بيداري اگر بود از تو روشن بود

نفرين نامه

شرمت باد ای دستی كه بد بودی بدتر كردی

بر من فرود آر اينك بغضی كه خنجر كردی

مي دوني که تازگي ها ، دوري تو سخته برام
اينم از کار زمونه

آخه محتاج دل من ، ديگه طاقت نداره
طفلکي خيلي جوونه

مي دوني تازگي ها غم در به در کوچه به کوچه
سر راه من نشسته

اين روزها هرجا که مي رم يکي با سنگ دورويي
زده قلبمو شکسته

دلِ پوسيده ي من غلت مي زنه تو خاک و خون
تو ديگه نده فريبم

توي غرقابه ي غربت ، منو از خودت نرون
من به عشق تو شريفم

*****

مي دوني شب که مياد ، لالايي مي گم واسه دل
بلکه خوابتو ببينه

مي دوني عاشق تو رفته به سرحدِ جنون
غصّه ي منم همينه

مثل پروانه ي خاکي به من و به شعله بي تاب
دل به فانوس تو بسته

توي اين داغ ولايت دم به دم هر صبح و هر شب
سر راه تو نشسته

دلِ پوسيده ي من غلت مي زنه تو خاک و خون
تو ديگه نده فريبم

توي غرقابه ي غربت ، منو از خودت نرون
من به عشق تو شريفم

*****

دل پروانه چه باکي ، به من و به شعله بي تاب
دل به فانوس تو بسته

توي اين داغ ولايت دم به دم هر صبح و هر شب
سر راه تو نشسته

دلِ پوسيده ي من غلت مي زنه تو خاک و خون
تو ديگه نده فريبم

توي غرقابه ي غربت ، منو از خودت نرون
من به عشق تو شريفم

دم تو گرم که چقدر ساده اي ناز مهربون
من تو اين دنيا غريبم

آب چشمه ت چه تميزه چه زلاله چه روون
من مثل خودت نجيبم

عروسک         

چقدر بده که :

زخم خنجر خوب میشه ولی زخم زبون خوب نمیشه 

استخوان شکسته خوب میشه ولی قلب شکسته خوب نمیشه 

گلی که پژمرده شده با یه لیوان سرحال میشه !

اما دلی که افسرده شده با کل دنیا هم سرحال نمیشه !

چرا ما از شکستن یه لیوان میترسیم !

اما از شکستن دل ادما نمیترسیم ؟

بعضی ها شیشه خونه همسایه رو میشکنن لذت میبرن

بعضی ها قلب ادما رو میشکنن لذت میبرن

دادگاه زخم خنجر رو محکوم میکنه !

پس کدوم دادگاهی زخم زبون رو محکوم میکنه ؟

شايد کسي که براي اولين بار گفت کوه به کوه نمي رسد نمي دانست که براي رسيدن بايد کوه بود

Ohne dich
 

             فضای آشیانه را پر از ترانه میکنم

کسی سوال میکند به خاطر چه زنده ای

         و  من برای زندگی تو را بهانه میکنم

                              تا ابد با درد و رنج خويش خلوت ميکنم

رفتي و با رفتنت کاخ دلم ويرانه شد

                              من در اين ويرانه احساس غربت ميکن

دلبستگی ما چو از آغاز غلط بود

چون هر قدمی در ره ما باز غلط بود

دوری تو از من که غلط نیست درست ا ست

نزدیکی آن مجتمع ناز غلط بود

این گریه و شیون که ز من هست درست است

آن قهقه خنده و آوازغلط بود

استادگی ما پی مقصود مقدس

جان دادن مجنون سرافراز غلط بود

افسانه غلط بود ، پیمانه غلط بود

وآن بانگ مغنی،ذغن و ساز غلط بود

آن عشوه غلط بود ،آن ناز غلط بود

هر معنی آن چشمه غماز غلط بود